Περιμένοντας για κατι όταν όλα περνούν από δίπλα σου σαν ρόδες άμαξας που πάνε να σπάσουν κάθε φύσικο νόμο
Και όλα να μένουν τόσο ίδια μπρος τα μάτια σου λες και έχει σταματήσει ο χρόνος, λες και έχεις βουτήξει στη ερημιά ενός ωκεανού, ήλιος και θάλασσα μπροστά σου
μόνο αυτά
σε ένα ατελείωτο ηλιοβασίλεμα με προσμονή το τίποτα
Ανάμεσα σε φάση αφασίας και όρεξης για βουτια στη μελαγχολία και στη σαπίλα που με περιβάλει αυτό το καιρό θέλησα να απολαύσω τον αξεπέραστο Καρυωτάκη. Ψάχνωντας λοιπόν πέφτω στο αγαπημένο πολύμνια και βέβαια δεν θα μπορούσα να μην ακούσω και το ομότιτλο τραγούδι από Υπόγεια Ρεύματα!
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης Μουσική: Υπόγεια Ρεύματα Πρώτη εκτέλεση: Υπόγεια Ρεύματα
Ψεύτικα αισθήματα ψεύτικοι κόσμοι, μα το παράξενο φως του έρωτός μου φέγγει στου σκοτεινού δρόμου την άκρη με το παράπονο και με το δάκρυ.
Κόρη χλωμόθωρη μαυροντυμένη κι είναι σαν όνειρο και περιμένει. Λάμπει το βλέμμα της απ' την ασθένεια σάμπως να λιώνουνε χέρια κερένια.
Στ' άσαρκα μάγουλα πώς έχει μείνει πίκρα το νόημα γέλιου που σβήνει! Είναι τ' αξήγητο το μικροστόμα δίχως το μίλημα, δίχως το χρώμα.
Κάποια μεσάνυχτα θα σ' αγαπήσω, μούσα τα μάτια σου θα τα φιλήσω, να 'βρω γυρεύοντας μες στα νερά τους τα χρυσονείρατα και τους θανάτους και τη βασίλισσα λέξη του κόσμου, και το παράξενο φως του έρωτός μου
Κόρη χλωμόθωρη μαυροντυμένη κι είναι σαν όνειρο και περιμένει.........
Πόση ομορφιά μπορεί να βγει μέσα από την παρακμή;
Λάμπει το βλέμμα της από την ασθένεια........
Πόση ομορφιά μπορεί να βρει κάποιος εκεί που οι άλλοι σηκώνουν τα χέρια ψηλα;
Ας μου απαντήσει κάποιος εδώ θα είμαι σε περιμένω....
μια στιγμή όμως γιατί θέλω να ψάξω το φεγγάρι κάπου στην ερημιά μου............
